Bijval van Margreet Steendijk

Margreet Steendijk melde zich vrijwillig bij de Tweede Informatie Avond in Zorgvlied, omdat ze vermoedde dat het Varkenshuis wel wat steun zou kunnen gebruiken.

Margeet Steendijk is inspecteur bij Eyes on Animals en is erkend Pig Signals Trainer.

Hier haar visie na afloop van de avond:

 

Geen vieze varkens de Schôônste stad van ’t laand

Zelden kende de bewoners van de wijk Zorvlied zo’n saamhorigheidsgevoel als de afgelopen weken. Niets verbroedert meer als een gezamenlijke vijand. Verzet was nodig, want twee kunstenaars hadden het ‘vuige’ plan opgevat om in het kader van het kunstproject ‘Het Varkenshuis’ in het groen van de Burgemeester van de Mortelplein twee varkentjes neer te zetten. “Meat your Meat”, zal ik maar zeggen.

De buurtbewoners die wilden, mochten voor de varkens zorgen, kinderen konden ontdekken dat het lapje vlees op hun bord vroeger een heus levend lezen was geweest, hulpboeren zouden de dieren wat meer ‘professioneel’ begeleiden. Aan het einde van dit ‘project’ zouden de beestjes geslacht worden en gezamenlijk tijdens een barbecue door de buurtbewoners geconsumeerd worden. (vegetariërs hoefden aan dit laatste onderdeel niet deel te nemen).

Elders in Nederland, in Rotterdam en nabij het Drentse Annerveenschekanaal, worden twee Varkenshuizen verwelkomd. Zo niet in Zorgvlied. Vrijdagavond 29 juni was een tweede buurtbijeenkomst over de mogelijke komst van het varkenshuis: een handjevol voorstanders en een goed gevulde zaal met tegenstanders. Zelden heb ik in een uur tijd zoveel vooronderstellingen, vooroordelen en nonsens over varkens gehoord. Ik noem er een aantal:

* varkens zijn vies, stinken, rollen in eigen uitwerpselen, brengen ziektes over,

* ze breken uit en gaan dan voor gevaarlijke situaties op de Ringbaan zorgen,

* je kunt er allergisch voor zijn en daar heb je zelfs op grote afstand nog last van,

* kinderen kunnen aan het schrikdraad zitten, honden krijgen een schok wanneer ze tegen het schrikdraad plassen,

* varkens hier houden is een zware belediging voor de moslims uit de buurt (die waren er overigens niet, volgens de bewoners waren zij allemaal al op vakantie),

* de varkens zouden gevaar gaan lopen omdat er op het plein overlast is van vandalistische jeugd,

* het Flappie-effect werd genoemd (hoe lastig is het om je eigen dier op te eten),

* laat de gemeente maar geld geven voor betere verlichting

Ruimte voor tegenargumenten was er nauwelijks; pogingen tot een enigszins zinvolle dialoog werden afgekapt. De weinige positieve uitlatingen werd meteen flink aangepakt door opmerkingen als: ‘jij woont niet direct aan het plein’. Alleen de mensen wier woning aan het plein grensden, namen recht van spreken, en dan nog alleen degenen die tegen het plan waren. Waren er misschien bewoners die het stilletjes wel leuk hadden gevonden? Buiten deze bijeenkomst durfden enkele buurtbewoners dat wél toe te geven. Tegenstanders wisten 240 handtekeningen aan te bieden aan de gemeenteraad. Tilburgs ‘Trots’, Joost van Puijenbroek, riep op verzoek luidkeels “schande” en vroeg het college van B&W het project te blokkeren. GroenLinks-wethouder Marjo Frenk zweeg in alle talen.

De kunstenaars hebben wijselijk besloten de varkens niet tussen deze bewoners te laten leven. Hoera voor de bewoners volgens de bewoners zelf. Gewonnen! Hoera voor de varkens, vind ik persoonlijk. Slechts één jaar te leven hebben als jong, speels en intelligent dier waarna je geslacht wordt , zo’n leven moet je als dier kunnen leiden op een plaats waar je mensen om je heen hebt die goed voor je zorgen, en waar je welkom bent. Waar (groot)ouders aan kinderen vertellen over de dieren, waar gezinnen hun groenteafval en oud brood met plezier naar hun varkens brengen. Waar ze een naam krijgen en waar kinderen hun geheimen tegen ze vertellen. Ze verdienen een buurt die ze beschermt tegen vandalen. Een buurt, waar wellicht als de tijd daar is waarop de varkens geslacht gaan worden in verzet komt en flyers op hun bomen plakt met de tekst : Geen slacht voor onze varkens. Zo’n buurt gun ik deze twee varkentjes. 

De betrokken kunstenaars gaan in ieder geval op zoek naar een andere wijk in Tilburg waar de bewoners wroetende varkens wel verwelkomen.

En mijn advies voor de herinrichting van het Burgemeester van de Mortelplein: Bestraten. In elk geval geen levend materiaal gebruiken.

Margreet Steendijk

 

 

Frenk en trots:

http://85.158.252.214:8080/preview/www/2.163/2.466/2.483/1.172328

 

 

Share
  • Annette

     mooi helder bericht en wat goed dat je daar geweest bent